Andrzej Sapkowski, arcymistrz światowej fantasy, zaprasza do swojego Neverlandu i przedstawia uwielbianą przez czytelników i wychwalaną przez krytykę wiedźmińską sagę! Ciri wpatruje się w wypukły relief przedstawiający ogromnego łuskowatego węża. Gad, zwinąwszy się w kształt ósemki, wgryzł się zębiskami we własny ogon. To pradawny wąż Uroboros. Symbolizuje nieskończoność i sam jest nieskończonością. Jest wiecznym odchodzeniem i wiecznym powracaniem. Jest czymś, co nie ma ani początku, ani końca. A to, że Uroboros gryzie swój ogon, oznacza, że koło jest zamknięte. Ciri, córko Pavetty! Wjedź w portal, podążaj drogą wiodącą na spotkanie przeznaczenia! Koło się zamknęło – myśli Ciri, zamykając oczy. „Jadę, Geralt! Nie zostawię cię samego!” Coś się kończy, coś się zaczyna. W każdym momencie czasu kryje się wieczność. "Pani Jeziora" to ostatni z tej serii tom sagi o Wiedźminie. Sapkowski przenosi nas do królestwa Aen Elle, do którego dostaje się jedna z głównych bohaterek - Ciri. Gdy jednak dowiaduje się, co czeka na nią w królestwie oraz czego oczekuje od niej Król Olch, dziewczyna postanawia uciec. W bezpiecznym opuszczeniu tego miejsca pomagają jej... jednorożce. W tym samym czasie śledzimy także losy głównego bohatera całej sagi - Wiedźmina Geralta, który zmuszony jest opuścić Caed Myrkvid. W końcu drogi Ciri i Geralta przecinają się, a akcja z każdą kolejną stroną nabiera tempa. Niewątpliwie Pani Jeziora to barwna, naszpikowana detalami historia, w której odnajdą się tylko ci, którzy pokuszą się o otwarcie pierwszej strony kolejnego tomu wiedźmińskiej sagi. Warto zaznajomić się z pozostałymi opowiadaniami, które dokładnie nakreślą nam charaktery bohaterów oraz ich wcześniejsze losy.